موزه ایران (ملی) – مرد نمکی در زمستان سال 1372 ، درروستای “حمزه لو” در زنجان، توسط معدن کاران نمک به طور کاملآ اتفاقی کشف شد .
با استفاده از باستان روش سالیابی کربن 14، متوجّه شدند که مرد نمکی متعلّق به 1700 سال پیش است و با توجه به لباس و گوشواره ی طلایی ای که به گوش چپ دارد، نمیتوانسته یک مرد عادّی باشد.

آزمایشات دی ان ای نشان داد که سن مرد نمکی هنگام مرگ حدود ۳۷ سال و قد وی حدود ۱۷۵سانتیمتر بودهاست. گروه خون مرد نمکی ، با آزمایشات انجام شده بر روی سلولهای موی سر ، بی مثبت مشخص شد.با آزمایش سی تی اسکن و رادیولوژی ، مشخص شد که مرد نمکی دراثر سقوط ناگهانی درون یکی از گودالهای معدن نمک و وارد شدن ضربه بسیار شدید به ناحیه راست جمجمه و صورت از بین رفتهاست.سر و پای چپ او در موزه ایران باستان تهران قابل بازدید است.
یه سوال دارم.مگه نمیگین گوشواره به گوش این مرد هست،آخه بعد از این همه مدت گوش این مرد تجزیه میشه.گوشواره چگونه میتونه هنوز روی گوشش باشه.
پاسخ:
از شما بعیده آقای دکتر!!
وقتی این جسد حدود 1600 سال در داخل نمک مدفون بوده ، خوب نمک سود شده در حال حاضر هم در ظرفی که خلاء ساز است نگهداری میشود تا تجزیه نشود.
برای درک بهتره قضیه، بهتره تشریف ببرید به بازار ماهی فروشان و یک ماهی دودی (شور) بخرید تا متوجه بشوید که این خدا بیامرز چگونه تاکنون سالم مانده است.